فابیو جانواریو که محبوبیت زاید الوصفی در فوتبال اصفهان و در نزد هواداران سپاهان یافته بود در آخرین روزهای نقل و انتقال تابستانی قراردادش با سپاهان را فسخ و به تیم استقلال تهران پیوست.
با وجود اینکه سپاهانی ها اصلاً دوست نداشتند فابیو از سپاهان جدا شود اما دلیلی که کرانچار برای اخراج فابیو عنوان کرد حداقل برای کسانی که از بی نظمی بازیکنان، سوگلی بودن و فرار آنها از تمرینات پیش فصل خسته شده اند تا حدودی قانع کننده و التیام بخش بود.
وقتی تمرین آغاز می شود فرقی نمی کند که یک بازیکن جوان باشی یا ستاره تیم. بایستی بازیکنان با نهایت احترام به تعهدات سر تمرین حاضر شوند ولی فوتبال آماتور ما بعضاً شاهد بی نظمی و فرار از تمرین توسط تعداد زیادی از بازیکنانی است که اصطلاحاً لقب ستاره را یدک می کشند.
بخشی از فوتبالیستهای داخلی تا روز آخر نقل و انتقالات پروژه قراردادشان را کش می دهند تا مجبور نشوند در تمرینات سنگین بدنسازی شرکت کنند و تعداد زیادی از بازیکنان خارجی هم که از سیستم فشل فوتبال ما با خبر هستند همواره سعی می کنند به نوعی از تمرینات پیش فصل فرار کنند.
نماد فرار از تمرین در فوتبال کشورمان ابراهیما توره بود که هر وقت دوست داشت به تیم اضافه می شد و سایر تیمهای کوچک و بزرگ لیگ برتری نیز همواره از عدم حضور و نا آمادگی بازیکنانشان به خاطر عدم انجام تمرینات خوب پیش فصل آسیب دیده اند.
این موضوع به یک آسیب بزرگ برای فوتبال ما بدل شده است و بالاخره بایستی از یک جایی جلوی این موضوع گرفته شود. شاید اولین گام برای حل این مشکل موضوع بایستی در ساختار حرفه ای باشگاهها و اصلاح قراردادهای بازیکنان دیده شود.
کرانچار جانواریو را قربان بی نظمی اش در حضور دیرهنگام در تمرینات پیش فصل کرد، امری که در فوتبال ایران بی سابقه بود. اگر واقعاً کرانچار به دلیل بی نظمی فابیو او را اخراج کرده باشد حاضریم به نظر او احترام بگذاریم و امیدوار باشیم دیگر از این پس بازیکن حتی اگر لیونل مسی هم بی نظمی کرد، تافته جدا بافته ای در بین سایر بازیکنان نباشد.
البته تحلیل در مورد نحوه برخورد باشگاه سپاهان و استراتژی برخورد با جانواریو نیاز به بحثی جداگانه دارد ولی ابتدا به ساکن شروع برخورد با بی نظمی را با این قاطعیت بایستی ستود.