http://sepahanfc.ir/uploads/Bazikonan/Ahmad-Jamshidian.jpgاحمد جمشیدیان در گفتگویی، در مقایسه گلی که با ضربه سر در دیدار سپاهان و ملوان به ثمر رساند با گل‌های دل پیرو، مهاجم سابق تیم ملی ایتالیا و یوونتوس می‌گوید: البته لقب دل پیرو لقبی است که هواداران به من داده‌اند و این هم بیشتر به خاطر شباهت ضربات آزاد من با او بوده است نه ضربات سر.
وی با بیان اینکه این گل یک گل خاص و یکی از بیادماندنی ترین گل‌هایش بود در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه با این گل می‌خواستید چیزی را نشان بدهید خاطرنشان می‌کند: نه من اگر چنین قصدی داشتم به سمت نیمکت می‌رفتم یا چیزی می‌نوشتم. البته بالاخره شرایط سخت است و خودم دوست ندارم وضعیتم اینگونه باشد.
هافبک تیم فوتبال سپاهان همچنین اضافه می‌کند: من تلاش خودم را می‌کنم و نزد وجدان و خدای خودم اصلاً شرمنده نیستم زیرا واقعا آن کیفیتی که لازم است را از خودم نشان می‌دهم. حتی در و دیوارها و بازیکنان و نزدیکانی که در تمرینات تیم هستند می‌توانند شهادت دهند که من تمام تلاش خود را می‌کنم.
جمشیدیان تصریح می‌کند: بالاخره کار کمی گره خورده است اما حتی زمانی که دقیقه ۹۰ وارد زمین شدم هم اعتراضی نکردم و من باز هم می‌گویم که هیچوقت اعتراضی نمی‌کنم و حتی اگر قرار باشد هر دو ماه یک بار هم بتوانم در ترکیب قرار بگیرم و مثمرثمر باشم تمام تلاشم را می‌کنم و برای من کافی است.
وی همچنین با بیان اینکه خیلی‌ها با سال‌های سال بازی و صدها گل تلاش می‌کنند تا صدا و تشویق تماشاگران را بشنوند خاطرنشان می‌کند: من وقتی امروز توانستم این صدای تماشاگران و حمایت آنها را بعد از مدت‌ها که روی نیمکت بودم ببینم به بزرگترین چیزی را که می‌خواستم رسیدم.
هافبک باتجربه سپاهان در ادامه می‌گوید: واقعاً هم فکر نمی‌کردم بازی کنم اما همیشه سعی کرده‌ام روحیه ام را حفظ کنم و تا روز آخری که پیراهن سپاهان را بر تن کنم به خاطر همین تشویق‌ها با تمام انگیزه بازی می‌کنم ضمن اینکه باشگاه نیز همیشه به من احترام گذاشته است و من چه بازی کنم و چه بازی نکنم برای باشگاه همان احمدی هستم که بازی می‌کرد. طبیعی است وقتی من این احترام را از سوی باشگاه و حمایت را از سوی هواداران می‌بینم واقعاً برای بازی کردن نباید همه چیز را از بین ببرد.
آیا اولین کاری که بعد از رفتن به خانه می‌کنید این است که فیلم بازی و گلتان را ‌بینید؟ جمشیدیان پاسخ جالبی به این سوال می‌دهد: اصلاً، من دوازده سال است در لیگ بازی می‌کنم و هیچگاه نشده است که بعد از بازی بروم و گل‌هایم را تماشا کنم، همیشه سعی می‌کنم دو سه روز از بازی بگذرد تا بازی کهنه شود و بعد نگاه کنم زیرا بعد از بازی بازیکن یک حس و حال خاصی دارد که باعث می‌شود فکرهای اشتباهی بکند.